Gallhoorn

Oort in’n Landkreis Heidkreis, Neddersassen
Wapen/Flagg Koort
hett keen Wapen
Gallhoorn
Laag vun Gallhoorn in Düütschland
Basisdaten
Bundsland: Neddersassen
Landkreis: Heidkreis
Gemeen: Snevern
Inwahners:
Postleettall: 29640
Vörwahl: 05193
Geograafsche Laag:
Koordinaten:53° 6′ N, 9° 47′ O
53° 6′ N, 9° 47′ O

Gallhoorn (hoochdüütsch Gallhorn) is en lütten Oort in de Gemeen Snevern in’n Landkreis Heidkreis, Neddersassen. Binnen de Gemeen höört de Oort to de polietsche Oortschop Snevern.

GeografieÄnnern

De Oort liggt in de Lümbörger Heid. Dat Water ut dat Rebeed flütt över de Veers af. In’n Süüdoosten liggt dat Pietzmoor, dat Deel von dat Naturschuulrebeed Lümbörger Heid is.

De Naveröörd sünd Snevern un de fröhere Meyerhoff in’n Noorden, Möhr, Pietz, Häbe, Fraas un Hämsen in’n Süüdoosten, Dannhost un Wieckhost in’n Süden, Schüllern, Stimbeck un Hasselhoff in’n Süüdwesten, Vöden in’n Westen un Zoarn in’n Noordwesten.

HistorieÄnnern

VerwaltungsgeschichtÄnnern

In de Franzosentied hett de Oort toeerst 1810 bet 1811 binnen dat Königriek Westfalen to de Mairie Snevern in’n Kanton Soltau höört un denn von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon un dor to de Mairie Lauenbrüch in’n Kanton Töst.

De Oort hett vör 1852 to de Amtsvaagdie Snevern in dat Amt Rodenborg tohöört un is in dat Johr denn in dat ne’e Amt Snevern wesselt. Dit Amt hett blots söven Johr bestahn. Von 1859 bet 1885 hett Hämsen to dat Amt Soltau höört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Soltau. 1977 is dat Deel von’n Landkreis Soltau-Fambossel worrn, de siet 2011 Heidkreis heten deit.

De Oort hett von öllers bi de Gemeen Snevern bihöört, de an’n 1. März 1974 mit de Gemeenreform in Neddersassen Deel von de Gemeen Snevern worrn is. Sietdem höört Gallhoorn binnen de Gemeen to de Oortschop Snevern.

InwahnertallÄnnern

Johr Inwahners
1791-00-001791[1] 1 Füürsteed
1824-00-001824[2] 3 Füürsteden
1848-00-001848[3] 29 Lüüd. 4 Hüüs
1871-12-011. Dezember 1871[4] 16 Lüüd. 3 Hüüs
1885-12-011. Dezember 1885[5] 17 Lüüd. 3 Hüüs
1905-12-011. Dezember 1905[6] 38 Lüüd. 8 Hüüs

ReligionÄnnern

Gallhoorn is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Peter-un-Paul-Kark in Snevern.

För de Kathoolschen is de St.-Ansgar-Kark in Snevern tostännig, de siet 1. November 2006 to de St.-Maria-Karkengemeen in Soltau tohöört. De St.-Ansgar-Kark is 1963 boot un an’n 1. Januar 1964 egenstännige Karkengemeen worrn. Vörher is dat Rebeed ok al von de St.-Maria-Kark in Soltau betreut worrn.

De Doden warrt op’n Karkhoff Snevern begraven.

Weertschop un InfrastrukturÄnnern

För Gallhoorn is de freewillige Füürwehr Snevern mit tostännig.

An’n Noordoostrand von’n Oort liggt dat Gewarvrebeed von Snevern.

VerkehrÄnnern

Dör Gallhoorn löppt de Landsstraat 171, de in’n Noordoosten na Snevern un na Wintemaur an de Chaussee geiht un in’n Süüdwesten över Schüllern un Sprengel na Neenkerken. De L 171 warrt krüüzt von de Kreisstraat 33, de in’n Noordwesten na Zoarn an de L 170 föhrt un in’n Süüdoosten na Hämsen, Gröps un Woltern.

De nächste Autobahn is de Autobahn 7 (Afsnidd HamborgHannover). De Opfohrt 43a Snevern liggt so 14 Kilometer in’n Süüdoosten von Gallhoorn an de B 3.

De nächste Bahnhoff is so bi een Kilometer wied weg in’n Noordoosten de Bahnhoff Snevern an de Heidbahn.

FootnotenÄnnern

  1. Christoph Barthold Scharf: Statistisch-Topographische Samlungen zur genaueren Kentnis aller das Churfürstenthum Braunschweig-Lüneburg ausmachenden Provinzen. Meier, Bremen 1791, Sied 79
  2. Curt Heinrich Conrad Friedrich Jansen: Statistisches Handbuch des Königreichs Hannover. Hannover 1824, Sied 200
  3. Friedrich Wilhelm Harseim, Carl Schlüter: Statistisches Handbuch für das Königreich Hannover. Schlütersche Hoffbookdruckeree, Hannover 1848, Sied 152
  4. Die Gemeinden und Gutsbezirke des Preussischen Staates und ihre Bevölkerung. Berlin 1873, Sied 93
  5. Gemeindelexikon für das Königreich Preußen. Auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885. Verlag des Königlichen statistischen Bureaus, Berlin 1888, Sied 103
  6. Gemeindelexikon für das Königreich Preußen. Auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1905. Verlag des Königlichen statistischen Landesamtes, Berlin 1908, Sied 154