Generisch Maskulinum

En generisch Maskulinum is dat, wenn de maskuline Form vun en Woort ok Froenslüde mit bedüden deit. Dat kümmt sunnerlich vör bi Beteknungen för Berope un bi Substantive, de Lüde beteken doot, de wat maken doot (Nomina agentis). Blangenbi gifft dat ok noch generische Feminina un generische Neutra.

Wenn warrt en generisch Maskulinum bruuktÄnnern

En generisch Maskulinum warrt na de Traditschoon denn bruukt, „wenn dat for de Sake unwichtig is, of sik dat um Froenslüde oder Mannslüde hannelt, oder wenn dor Froenslüde just so mit meent sünd, as Mannslüde. Dat Maskulin maakt dor denn doch en neutrale, allgemeene Saak vun (dat is ‚generisch‘)“[1] Vunwegen datt dat Maskulinum nich bloß generisch bruukt weern kann, man ok ‚spezifisch‘ (also bloß for Mannslüde), mütt sunnerliche Henwiese geven weern, wat nu meent is, oder dat mutt ut de Situatschoon vun Sellschop oder Person rutlesen weern, wo dat um geiht.

BispeeleÄnnern

  • Froenslüde sünd ok mit meent.
    • De Italieners hefft sik bannig freit över de Football-Weltmeesterschop. Hier warrt vun Mannslüde un Froenslüde snackt, vunwegen datt all Italieners sik dor över freit, nich bloß de Mannslüde.
    • Kannst keen Tovertroon to hebben, to de Politikers. Ok hier sünd all Politikers mit meent, of dat nu Mannslüde oder Froenslüde sünd.
    • Ik vermahn Jo avers, leve Bröer (1. Kor. 1,10). De Apostel Paulus schrifft an siene Gemeende in Korinth, he vermahnt de Bröer un meent dor avers ok de Susters mit.
  • Bloß man eendüdige Froenslüde weert mit maskuline Begrepe nömmt:
    • Se is us beste Ingenieur
    • He hett den Unnernehmer siene Fro as Börg nahmen
    • De beiden lesten Singers, de uptreden sünd, sünd Lisa un Anna ween.
  • En Vereen oder Sellschop driggt in ehren Naam en männlichen Begreep, man dor höört ok Froenslüde mit to:
    • De „Habenhuser Kösterbroderschop“, wo Mannslüde un Froenslüde sik in versammelt.

Hen un wenn weert Lüde ok mit generische Femina („de Person“) oder mit generische Neutra („dat Kind“, „dat Opper“) nömmt.

BelegeÄnnern

  1. Der Duden. Grammatik. Utgave 1995. S. 196f.