Mosde

sassesch-engersch Go

Mosde, Mosweddi oder Mosidi weer en sassesch-engersch Go, dat ut Oorkunnen von dat 9. bet 11. Johrhunnert bekannt is. Dat Go leeg an de Ünnerelv in en Rebeed, dat vondaag to de Landkreise Horborg un Stood tellt.

Allens, wat wi över dat Go weet, weet wi indirekt över en poor enkelte Steden in ole Oorkunnen, in de dat Go vörkummt. Över de genauen Grenzen von dat Go weet wi ok nich veel. Blots bi en Handvull Öörd is ut de Oorkunnen bekannt, dat se in Mosde legen hebbt. Groff lett sik dat seggen:

In’n Noorden leeg wohrschienlich Sturmaria, in’n Süüdoosten Bardengawi, in’n Süüdwesten Sturmi un in’n Noordwesten Heilanga.

OorkunnenÄnnern

De Naam kummt toeerst in en Oorkunn vör, de twüschen 826 un 853 schreven worrn is. In de Oorkunn överdriggt Cobbo sien Besitt in pago Mosweddi (pago: Go) un noorden de Elv an dat Klooster Corvey.[1]

In en Oorkunn von 959 steiht: in pago qui vocatur Helinge & Mosde, in locis sic nominatis Buckstadin & Rinckhurst („in dat Go, dat Helinge un Mosde nöömt warrt, in de Öörd, de Buxthu un Ringhorst heet“).[2]

In en Oorkunn von Hinrich II. von’n 2. November 1004 kaamt de Öörd Uuigmannesburstal, Bennedesthorp in Mosidi („Wichmannsbossel, Bendsdörp in Mosidi“) vör.[3]

In en Oorkunn ut de Tied twüschen 1053 un 1071 kaamt de Öörd Cobbelici, Bithni, Swartelese in pago Mosidi et habitantes in pago Mosweddi vör.[4] Düsse Steed is ut dat Registrum Sarachonis, wat en Register von’n Corveyer Abt Saracho is. Düt Register is blots indirekt över Christian Franz Paullini un Johann Friedrich Falcke överlevert. Dat is nawiest, dat een von de beiden (oder beide) dat Register verfälscht hebbt. Dat is also nich ganz kloor, woveel Weert de Oorkunn hett. Wenn de Text echt is, denn betütt sik de Steed aver wohrschienlich nich op dat Rebeed an de Ünnerelv. De Steed is von Philipp Wilhelm Gerken op de Öörd Colbitz un Schwarzelosen un dat wööstfullen Dörp Bitkon bi Burgstall betagen worrn. An de Ünnerelv sünd keen Öörd bekannt, op de de Naams passen doot.

FootnotenÄnnern

  1. Georg Wilhelm von Raumer: Regesta Historiae Brandenburgensis. Nicolaische Buchhandlung, Berlin 1836, Sied 19
  2. Caspar Sagittarius: Antiquitates archiepiscopatus Magdeburgensis. Typis Nisianis, Jena 1684, Sied 36
  3. RI II,4, Regesta Imperii
  4. Georg Wilhelm von Raumer: Regesta Historiae Brandenburgensis. Nicolaische Buchhandlung, Berlin 1836, Sied 102