Alarik II. († 507) weer de achte König vun de Westgoten in Spanien. He folg sienen Vadder Eurik in dat Jahr 484.

Alarik II.

De Westgoten ehr Riek ünner Alarik II. hett de ganze iberisch Halfinsel (mit Utnahm vun Galizien) un Aquitanien in Frankriek ümfaat, dor keem noch de gröttste Deel vun de Provence to. Alarik hüng de Lehr vun Arius an, as männig Germanen dat döen. Man he weer nich so dull achter de Kathoolschen achterran, as sien Vadder Eurik. 506 hett he jem sogar Verlööf geben, in Agde bi een Konzil tohopen to kamen.

He keek wiet vörut un in politsche Saken weer he liberal. He hett een Arbeitsgrupp insett, de scholl dat Röömsche Recht un de Dekreten vun de Kaisers tosamenfaten un scholl dor för siene röömschen Lüde de Grundlaag vun dat Recht vun maken. Düt Wark is bekannt wurrn as Breviarium Alaricianum, oder Den Alarik sien Brevier.

Alarik woll anunvorsik Freden hollen un sik an den Verdrag hollen, den sien Vadder mit de Franken slaten harr. Man dat güng nich, vunwegen de Franken ehr König Chlodwig I. unbedingt de Delen vun Gallien innehmen wull, de bit dorhen to de Goten ehr Riek tohören döen. He hett enen Grund för’n Krieg söcht un hett ok enen funnen. He sä, dat weer nödig vunwegen Alarik sien ariaanschen Globen un vunwegen de Aart, wie he mit de Kathoolschen ümspringen dö.

As dat al to sehn weer, dat dat Krieg geven dö, versöch Alarik sien Swiegervadder Theoderik de Grote, de König vun de Ostgoten noch, sik för den Freden intosetten. Man dat nütz nix. In dat Jahr 507 drepen de beiden Armeen vun de Westgoten un vun de Franken sik up den Campus Vogladensis bi Poitiers. Dor keem dat to de Slacht vun Vouillé. De Goten sünd ünnerkregen wurrn un jem ehr König wurr upgrepen un dootslaan, as he utneihen woll. Dat warrt seggt, Chlodwig süms harr em dootmaakt.

Kiek ok nah biBearbeiten

WeblinkenBearbeiten