Friedrich Sämisch

Friedrich „Fritz“ Sämisch (* 20. September 1896 in Charlottenburg bi Berlin; † 16. August 1975 in Berlin-Wannsee) weer en düütsch Schachspeler.

Friedrich Sämisch, um 1928

LevenBearbeiten

Sämisch hett van 1910 bit 1914 Bookbinder lehrt. Siet 1915 nehm he as Suldat an‘n Eersten Weltkrieg deel. He wurr dorbi tweemal swoor verwunnd un muss mehr as twee Johr in Lazaretten tobringen. In disse Tiet hett sück Sämisch ernsthaft mit dat Schachspeel befaat, dat he 1910 „von selbst entdeckt und erlernt“[1] harr. Nah vörovergahn Liddmaatschapen in’n „Arbeiterschachklub“ Charlottenburg un in’n Schachklub „Springer“ fung sien aktiv Turnierspeel in‘n Harvst 1918 an, as he de Berliner Schachgesellschaft bitreeden dee.[2] Dor kunn Sämisch all in sien eerst Turnier, dat Winterturniere vun den Vereen, den 2. Platz halen. In de Meesterschap vun Berlin 1918 keem he up den darten Platz, een Johr later deel he sück dor den 2.–4. Platz. In‘n Sömmer 1920 wunn he dat Hööftturnier vun den Düütschen Schachbund.[3] 1921 wurr he Tweet achter Ehrhardt Post bi de Düütsch Meesterschap in Hamborg.[4] Wegen disse Erfolge hett he denn beslooten, sien Levensünnerhollen as Beropsschachspeler to verdeenen.

In de 1920er Johren weer he en vun de starksten Speler vun Düütschland. Sien gröttsten Erfolge weern en Wettkampsieg gegen Richard Réti 1922 (4 Siege, 1 Niederlage, 3 Unentscheeden), de Sieg in dat Turnier vun Wien 1921 (vör Max Euwe, Gyula Breyer un annern]] as ok de 3. Platz achter Alexander Aljechin un Akiba Rubinstein bi dat Internatschonale Turnier in Baden-Baden 1925 (vör Efim Bogoljubow, Frank James Marshall, Savielly Tartakower un annern. 1929 in Duisborg wurr he Dart bi de düütsch Eenzelmeesterschap, de vun Carl Ahues wunnen wurr.[5] Sämisch hörr ok to de wenig Speler, de en Partie gegen den dormals meest nich to slahn José Raúl Capablanca winnen kunnen. Nah en Anspeelfehler vun den fröheren Weltmeester wunn Sämisch in hör Partie in Karlsbad 1929 en Figur un de Partie. Capablanca wurr dor trotzdem Tweet un Sämisch muss sück den 16. Platz mit Fred Dewhirst Yates bi 22 Deelnehmers deelen.

SchacholympiadenBearbeiten

Sämisch hett mit de düütsch Mannschap an de Schacholympiade 1930 in Hamborg deelnommen un keem up den darten Platz,[6] de glieke Erfolg gelung hüm ok bi de inoffiziellen Schacholympiade 1936 in München.[7]

SonstigesBearbeiten

Ofschons Sämisch en bannig goot Blitzschach-Speler weer, kunn he in Turnierpartien sien Bedenktiet nich richtig indeelen, wat hüm völ Punkte köst hett. En Kuriosum passeer bi en Turnier in Linköping 1969, as he all sien Partien dör Övertreeden vun de Bedenktiet verlor. Dat glieker sall hüm in dat sülvig Johr ok in Büsen passeert ween – tomindst aber hett he dor ok all Partien verloren. Buterdem hollt Sämisch den Rekord för de körteste dör Tietövertreeden verloren Partie. Trotz en Bedenktiet vun twee-eenhalf Stünn hett he 1938 in Prag all in den 12. Toog de Bedenktiet övertreeden.

Bekannt weer Sämisch ok wegen sien Simultan- un Blind-Simultan-Veranstaltungen, wobi he bi letzterer gegen bit to 20 Gegner gliektiedig speel.

Sämisch verlor 1923 en Partie gegen Aaron Nimzowitsch, de as „Unsterbliche Toogdwangpartie“ in de Schachhistorie ingahn is.

Fritz Sämisch wurr 1950 vun de FIDE to’n Grootmeester nöömt.[8] Sien best historsch Elo-Tall 2665 reck he in’n Juli 1929.

AnspeelvariantenBearbeiten

Nah Sämisch sünd Varianten in twee Schachanspelen nöömt:

WeblinksBearbeiten

Enkeld NahwiesenBearbeiten

  1. Fritz Sämisch: Statistische Erinnerungen. In: Deutsche Schachrundschau Caissa. 14/1952, S. 262–264.
  2. E.(hrhardt) Post: Der 20. Kongress des Deutschen Schachbundes (E. V.) in Berlin 1920. Leipzig 1920, S. 44 f.
  3. Nach 1. Weltkrieg: 1. Hauptturnier 1920 in Berlin up TeleSchach (Krüüztabell un Partien)
  4. Deutsche Schacheinzelmeisterschaft 1921 in Hamburg up TeleSchach (Krüüztabell un)
  5. Deutsche Einzelmeisterschaft 1929 in Duisburg up TeleSchach (Tabell un Partien)
  6. Friedrich Sämisch sien Ergevnisse bi Schacholympiaden up olimpbase.org (engelsch)
  7. Friedrich Sämisch sien Ergevnisse bi inoffiziellen Schacholympiaden up olimpbase.org (engelsch)
  8. Willy Iclicki: FIDE Golden book 1924–2002. Euroadria, Slovenia, 2002, S. 74.