Hauptmenü öffnen
(153) Hilda
Egenschoppen vun’n Orbit
(Simulatschoon)
Orbitklass Butere Hööftgördel
Grote Halfass 3,980 AE
Perihel — Aphel 3,422 — 4,538 AE
Bahnexzentrizität 0,1402
Bahnnegen gegen de Ekliptik 7,826 °
Ümlooptiet 7,94 a
middlere Bahnsnelligkeit 14,9 km/s
Physikaalsch Egenschoppen
Dörmeter 170,6 km
Rotatschoonsduer 5,957 h
Albedo 0,062
Historie
opdeckt vun J. Palisa
an’n 1875-11-022. November 1875
in Pula
Annere Beteken 1935 GD


(153) Hilda is en Asteroid ut den Buteren Hööftgördel. He is an’n 2. November 1875 vun den Astronom Johann Palisa in Pula opdeckt wurrn is.

De Asteroid is in’n Gedenken an de Dochter vun den öösterriekschen Astronom Theodor von Oppolzer nöömt worrn, de kort vörher doodbleven weer[1].

Hilda-GruppÄnnern

Schema vun de Ümloopbahn vun (153) Hilda (gröön), Jupiter (root) un de Lagrange-Punkten vun Jupiter (apene rode Krinken)

Hilda is Naamgever vun de Hilda-Grupp, en Koppel vun Asteroiden, de sik in en Bahnresonanz vun 3:2 mit den Planet Jupiter üm de Sünn bewegt. Se hebbt all en middleren Afstand vun de Sünn vun 3,7 bit 4,2 AE, en Exzentrizität lütter as 0,3 un en Bahnnegen vun ünner 20°. En Blick op de Verdelen vun de Grupp wiest en theoreetsch Dreeeck, dat sik mit Jupiter dreiht, de sik dicht bi de Mitt vun een vun de Kanten befinnt. Dat is en tyypsch Phänomen bi de 3:2-Resonanz. De Ellipsen vun de Asteroidenbahnen sünd so inn’anner verschränkt, dat sik jümmer so en Verdelen instellt.

Kiek okÄnnern

BornsÄnnern

  1. Dictionary of Minor Planet Names, Springer-Verlag; afropen an’n 17. Oktober 2018