Miranda (Maand)

Miranda is vun de fief groten Maanden von den Uranus de lüttste. De Naam is afleidt von de Dochter von Prospero ut „The Tempest“ (platt: De Storm) von William Shakespeare. Ok de groten Maanden hebbt Naamen ut de Warken von Shakespeare oder Alexander Pope, na en Idee von John Herschel. Miranda is an’n 16. Februar 1948 von den US-amerikaanschen Astronom Gerard Kuiper opdeckt worrn.

Opnahm vun Miranda

ÜmloopÄnnern

Miranda löppt in en middleren Afstand von 129.872 km in 33 Stünnen un 54 Minuuten eenmal üm Uranus. De Bahn hett en Exzentrizität von 0,0013 un weekt dormit en beten von en Kreis af. Se is üm 4,34 ° gegen den Äquater von den Planeten kippt.

So as de meisten Maanden hett ok Miranda en bunnen Rotatschoon un wiest dorüm jümmer de lieke Siet no den Uranus. Dat kummt, as de Rotatschoon jüst so lang duurt as en ganzen Ümloop üm den Planeten.

Egenschoppen un OpboÄnnern

Miranda is nich so ganz kugelig rund. Sien Maat is 480 × 468,4 × 465,8 km, wobi he mit blots 1,2 g/cm³ bannig wenig Dicht opwiest. To’n gröttsten Deel besteiht Mirand ut Wateries. Deswegen hett he ok en bannig grote Albedo von 0,34. Dat heet, dat Miranda 34 % von dat Licht, dat ankummt, ok wedder afstrahlt. Dorto kommt noch Silikat-Steen un Kohlenstoff-Verbinnen as dat Methan. Op de Bavensiet liggt de Temperatur bi ungefähr -190 °C.

In’n Januar 1986 is an den Uranus de Ruumsond Voyager 2 vörbiflogen. De hett to ok masse Biller von Miranda maakt un den Maand vermeten. Dorbi is opdeckt worrn, dat de Bavensiet bannig ruug is un vele Falten un Schluchten opwiest, de to’n Deel bit to 20 km deep wesen künnt. Dat sütt ut, as wenn de Maand in de Historie mehrmols twei gaan weer ober dör de egen Swoorkraft wedder tohopen backt is. As Grund dorför warrt grote Tiedenkräft oder en Tosamstöten mit en anneren Himmelskörper vermoodt. Dat letzte is aver ehr wohrschienlich, as Miranda as eenzige Maand von den Uranus so en Struktur wiest.